domingo, 1 de junio de 2008

Yahía ben Zalá al Amazigh

(Yahía Venzalá o Bereber)

Nacera na al Hoceima, entre a montaña e o mar, alí onde o Rif báñase no Mediterráneo. Aprendeu do seu pai o oficio da guarnicioneria, que este aprendera do seu avó, e xa desde pequeno fixéronse famosas as bridas que fabricaba.

Cando cumpriu os dezaseis anos casouse con Mariem, un ano menor que el, morena, de pel moi branca e cuns belos ollos grises como o chumbo.

Cando Mariem quedou embarazada do seu primeiro fillo decidiu emigrar, e nunha noite de xuño subiuse coa súa muller a un vello barco de pescadores, de vela latina e partiu cara ao norte.

Afincouse en Sevilla, e de alí seguindo a beira do Guadalquivir chegou a un pobo da campiña cordobesa onde asentouse definitivamente.

Yahía e Mariem tiveron seis fillos e catro fillas. A mais pequena chamouse Aixa e era unha beleza como a súa nai, de profundos e ensoñadores ollos grises. Dela namorouse o meu bisavó Bartolomé.

Un amor imposible, o meu bisavó estaba casado e era moito maior que ela e Yahía xamais casaría á súa filla cun infiel.

Pero a vida non se escribe como queren algúns e Aixa e Bartolomé tiveron amores prohibidos e deses amores naceu o meu avó Bernabé, pero esa é outra historia.

(Yahía Venzalá el Bereber)

Había nacido en Al Hoceima, entre la montaña y el mar allí en donde el Rif se baña en el Mediterráneo. Aprendió de su padre el oficio de la guarnicioneria, que éste había aprendido de su abuelo, y ya desde pequeño se hicieron famosas las bridas que fabricaba.

Cuando cumplió los dieciséis años se casó con Mariem, un año menor que él, morena, de piel muy blanca y con unos bellos ojos grises como el plomo.

Cuando Mariem quedó embarazada de su primer hijo decidió emigrar, y en una noche de junio se subió con su mujer a un viejo barco de pescadores, de vela latina y partió hacia el norte.

Se afincó en Sevilla, y de allí siguiendo la orilla del Guadalquivir llegó a un pueblo de la campiña cordobesa en donde se asentó definitivamente.

Yahía y Mariem tuvieron seis hijos y cuatro hijas. La mas pequeña se llamó Aixa y era una belleza como su madre, de profundos y ensoñadores ojos grises. De ella se enamoró mi bisabuelo Bartolomé.

Un amor imposible, mi bisabuelo estaba casado y era mucho mayor que ella y Yahía jamás casaría a su hija con un infiel.

Pero la vida no se escribe como quieren algunos y Aixa y Bartolomé tuvieron amores prohibidos y de esos amores nació mi abuelo Bernabé, pero esa es otra historia.


No hay comentarios: